Flow is een bevredigende staat van diepe betrokkenheid en absorptie die individuen ervaren wanneer zij geconfronteerd worden met een uitdagende activiteit en daarbij het gevoel hebben over voldoende vaardigheden te beschikken om deze aan te kunnen (EFRN, 2014). Het flowconcept werd in 1975 geïntroduceerd door Csikszentmihalyi en de belangstelling voor flowonderzoek neemt toe. Voor zover ons bekend, bestaat er echter nog geen scoping review die systematisch kijkt naar studies over flow die zijn gepubliceerd tussen 2000 en 2016. In totaal zijn 252 studies opgenomen in deze review. Onze review (1) biedt een raamwerk om flowonderzoek te clusteren, (2) geeft een systematisch overzicht van bestaande studies en hun bevindingen, en (3) biedt inzichten voor toekomstig onderzoek.

Het voorgestelde raamwerk bestaat uit drie niveaus van flowonderzoek. Het eerste niveau, het “Individuele” niveau, omvat categorieën als persoonlijkheid, motivatie, fysiologie, emotie, cognitie en gedrag. Het tweede niveau, het “Contextuele” niveau, bevat categorieën voor contextuele en interindividuele factoren. Het derde niveau, het “Culturele” niveau, omvat culturele factoren die verband houden met flow. Met behulp van dit raamwerk presenteren we systematisch de bevindingen per categorie. Hoewel het flowonderzoek vooruitgang heeft geboekt in het begrijpen van flow, zijn er in de toekomst meer experimentele en longitudinale studies nodig om diepere inzichten te verkrijgen in de causale structuur van flow en de factoren die eraan voorafgaan of eruit voortvloeien.